Krakende honden …

Onze monden vallen de laatste dagen regelmatig open van verbazing. Het herstel van Floppy gaat als een trein! Hij had wat moeite om te wennen aan de dieetbrokjes. En aan het dieet op zich. Maar het blikvoer eet hij nu met lichte tegenzin als ontbijt, lunch en diner. En de brokjes gebruiken we als kluifjes. Als je niet beter wist, zou je denken dat het altijd zo is geweest. Zijn zindelijkheid is weer bijna onder controle. Hij is vrolijk en opgewekt. Maar het meest verbaasd zijn we over zijn tomeloze energie. Hij zou het woord uitgevonden kunnen hebben! De hele dag speelt hij of rent door het huis. Trappen dienen slechts als hulpmiddel om nog sneller boven te zijn. Ook Sidney weet niet wat haar overkomt. Waar ze al gewend begon te raken aan een zeer rustige huisgenoot, moet ze nu ineens haar speelgoed bewaken met haar leven. Anders snaait hij er met haar favoriete knuffel tussenuit. Ook tijdens het wandelen is hij niet te houden. Goed, het springen over die ene sloot was niet zijn meest handige actie. Maar hij is er toch mooi op eigen kracht uitgekomen. Je zou de dierenarts bijna adviseren om bij alle oudere honden en katten de milt te verwijderen. Wij zijn in elk geval heel blij met ons krakende hondje. ’t Is blessuretijd, maar Floppy gaat nog steeds voor winst!