Italië

We hadden een heerlijk huisje gevonden in de buurt van San Remo. De reis was lang maar voorspoedig. En wat wil je nou nog meer dan in de zon ontbijten op je dakterras met man en hond en uitzicht op de Middellandse Zee? We hebben genoten! Tot woensdagavond. Ineens zag Floppy reden om zijn eten eruit te spugen. En ons de hele nacht wakker te houden: er was iets goed fout. Met mijn paar woordjes Italiaans kreeg ik van de buren een routebeschrijving naar de dierenarts. Gelukkig sprak hij ook Engels. Er was iets mis met Floppy’s ingewanden. Hij werd platgespoten, kreeg medicijnen en het advies hem even te laten bijkomen voor de terugreis. Toen we weer bij het huisje waren aangekomen, bleek het hele dorp op de hoogte. Iedereen leefde mee. Ook de dag erna bleef het adviezen en beterschapswensen regenen, van wijkagente tot dorpsoudste. Toen bleek dat Floppy langzaam wat opknapte, werd de dierenarts naar Italiaans gebruik gelijk voorgedragen als potentieel heilige. Morgen horen we wat onze dierenarts ervan vindt, maar het gevaar lijkt gelukkig geweken. En Floppy heeft er zeker weten een Italiaanse fanclub bij.