Vertrek

Gisteren was mijn laatste werkdag bij het bedrijfsonderdeel waar ik tien jaar heb gewerkt. De hele dag regende het gewoon allerlei afscheidsberichtjes, -cadeautjes en -knuffels. Het viel dan ook af en toe helemaal niet mee om het droog te houden. Aan het eind van de middag nam mijn leidinggevende nog een keer het woord. Maar niet voordat hij de tafel helemaal volgegooid had met Kitkat. Een erfenis van een vorige manager die me daarmee symbolisch leerde te relativeren: ‘Have a break’. Hij had de hele snoepautomaat leeggetrokken! Over een paar weken is het officiële feestje, maar ze wilden me toch nu niet ongemerkt laten vertrekken. Weer flink slikken dus. Toen ik eindelijk de deur achter me dicht trok, lag er een warme glimlach op mijn gezicht. Toch fijn als mensen laten blijken hoe blij ze met je waren. Terwijl ik naar de auto liep, kwam ik de directeur van het nieuwe bedrijfsonderdeel tegen. We hebben een paar jaar geleden al met elkaar samengewerkt, dus ik groette hem en zei me te verheugen op de volgende samenwerking: ‘Nog een weekje Italie, dan kom ik bij jou werken!’ Hij schoot in de lach, wenste me een fijne vakantie en zei: ‘Vrees dat het weer als vanouds wordt. Ik in naam de leiding, jij in de praktijk!’ Mijn zakelijke toekomst ziet er rooskleurig uit met een manager die het snapt!