Berglucht

Als er nieuwe gasten arriveren, staat ze op en begroet hen vriendelijk en beleefd. Ze springt niet tegen hen op, maar kwispelt enthousiast om hen te overtuigen van haar affectie. Zodra mijn moeder haar roept, komt ze terug en neemt haar plekje bij de stoel weer in. Wanneer het tijd wordt voor een schoonheidsslaapje, vergezelt ze mijn moeder op een uiterst correcte wijze naar haar kamer. Ze holt niet vooruit noch blijft achter dralen. Terwijl broer en schoonzus toch met enige moeite van het hotel (900 meter) naar de top van ‘onze’ berg (1500 meter) klimmen, legt zij dezelfde afstand minimaal zes keer af. Om vervolgens verkwikt en uitgerust thuis te komen en te vragen wat voor leuks ze zullen gaan doen. Kortom, Sidney is volkomen onherkenbaar in de Oostenrijkse Alpen. Volgens mij krijgt ze door de ijle berglucht gewoon te weinig zuurstof in haar koppie.