Namen

Er is weer een nog nader te bepalen interessant onderzoek gedaan. Ditmaal naar de favoriete honden- en kattennaam. Floppy kon zijn ogen niet geloven toen hij het las. Maar ja, hij is en blijft nu eenmaal graag uniek. In tegenstelling tot zijn naam. Dat is eigenlijk een krijgertje. Het zit zo. De hond van mijn moeder was een aanbiddellijke bouvierpup. We noemden haar Floppy. Ze groeide echter op tot een zeer uit de kluiten gewassen hond. Beslist geen Floppy. Het werd dus Bicka, naar haar moeder Annebicka. En toen Floppy ons een paar jaar later kwam verblijden met zijn aanwezigheid, was zijn naam snel gevonden. Hij oogde minstens zo lief als Bicka met zijn lieve zachte flapoortjes. Ach. What’s in a name? Ik geloof niet dat Bicka of Floppy er een identiteitscrisis door heeft opgelopen. En anders is dít in elk geval ook uniek. Voor een hond.