Klanken

Zou het nou toeval zijn? Als ik mijn vriendenkring tegen het licht houd, valt het op dat ik vrijwel altijd ben omgeven door bepaalde klanken. Dat begon al op de lagere school met mijn vriendinnetje Monique. Op de middelbare school kende iedereen het clubje van vier vriendinnen: Angelique, Lian, Annemieke en ik. Tijdens mijn studie voor Europees Secretaresse trok ik veel op met Liesbeth. En ook mijn huidige twee beste vriendinnen bleken allebei een ‘ie’-klank in hun naam te hebben: Ingrid en Francien. De mannelijke kant van mijn sociale leven heeft een ‘a’ in zijn naam. Mijn grote kleine broer heet Frank. Sinds mensenheugnis is Maarten mijn beste vriend. En ook André houdt al heel wat jaren een oogje in het zeil van mijn wel en wee.Op kantoor werd ik gecoacht door Martien Hij overleed te vroeg, veel te vroeg. Maar vanaf zijn wolk zorgde hij voor maar liefst twee plaatsvervangers: Frank en Martin. Ik rijd al een jaar of acht samen met Stefan naar kantoor. En last but nog least mag natuurlijk manlief Bart hier niet onvermeld blijven: zonder hem is mijn leven niet compleet. Zou het nou toeval zijn? Maar toeval bestaat toch niet?

Advertenties