Verkeerd verbonden

Terwijl ik met een schuin oog de binnengekomen emails scan, open ik de post voor mijn leidinggevende. Er zit een brief bij, waarbij zijn naam verkeerd is gespeld. Als ik ‘m beter bekijk, blijkt de inhoud helemaal niet bestemd te zijn voor hem. Ik kan nu een aantal dingen doen. Maar ik besluit eerst contact op te nemen met de afzender. Een verveelde stem neemt op. Ik leg uit dat ik een brief van hem heb ontvangen, maar dat deze niet bij ons thuishoort. Nog voordat ik kan vragen wat hij ermee wil doen, antwoordt hij: ‘Dat is niet mijn probleem!’ Even weet ik niet wat te zeggen. ‘Nee’, vervolgt hij, ‘Dan zorg maar dat hij op het juiste bureau terecht komt!’ Ik leg uit dat ik bij een groot bedrijf werk en dat het onderwerp me helaas werkelijk niets zegt. Maar het boeit hem niet. Ook vindt hij het niet interessant dat ik 6000 collega’s heb waarvan ik toch minstens de helft niet ken. Met andere woorden: ik mag het uitzoeken. Letterlijk. Verbrouwereerd hang ik op. Gelukkig hebben we een afdeling Postverwerking. Zij weten vast waar de brief wél thuishoort. Maar ik ben erg benieuwd hoe deze meneer omgaat met verkeerd verbonden telefoongesprekken!