Boordevol

Ik ben gek op toetjes. Zeker als je er ook nog een goed doel mee kunt helpen. Dat maakt de discussie met mijn schuldgevoel over eventuele extra calorieën in elk geval een stuk gemakkelijker. Terwijl ik geniet van elke lepel, bekijk ik de tekst op de beker. Ineens valt mijn mond open. ‘Bereid in een bedrijf waar ook noten en pinda’s worden verwerkt’. Wat is de toegevoegde waarde van deze wetenschap? Ik lees de zin hardop voor aan mijn man. Maar ook hij snapt er niets van. Het gaat om yoghurt! Waarom dan geen informatie geven over de secundaire arbeidsvoorwaarden, het maximaal te besteden bedrag aan leasewagens en de al dan niet in het arbeidscontract opgenomen winterbanden? Of kunnen mensen met een allergie voor pinda’s ook geen producten eten uit fabrieken in de buurt? Wie het weet, mag het zeggen.