Advies

‘Doe het een paar dagen rustig aan’, zei hij. Wat ik vertaalde in ‘een paar uur en je bent weer als nieuw’. Hij kent me immers!? Maar het bleek geen keuzemenu. Terug op kantoor (!) merkte ik al snel dat het niet echt lekker ging. Dus sloot ik mijn werkzaamheden af, wenste iedereen een ‘prettige avond en tot morgen’ en reed weer naar huis. Heb nog even op de bank gehangen, maar mijn bed lag toch lekkerder. Ook de volgende ochtend. Zeer tegen mijn zin heb ik me ziek gemeld, met nogmaals de opmerking dat ik maar ééAdbn dag nodig had om weer fit te zijn. Vandaag zit ik op de bank met een boek. Het gaat een beetje beter. De draaierigheid en misselijkheid zijn ver over. De spierpijn nog niet. Nog een paar dagen rustig aan. Dan ben ik weer als nieuw. Toch?