Egeltje

We parkeren de auto in een straat bij ons in de buurt. Op de stoep zit een egeltje. Een egeltje?! Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een egeltje in oorspronkelijke vorm heb gezien! En nu zit er eentje hier, midden in de stad! Hij kauwt verstrooid op iets en staart wat om zich heen. Ook als wij bij hem neerhurken, blijft hij gewoon zitten. Manlief raakt hem voorzichtig aan en gelijk rolt hij zich tot een balletje. Dat is in elk geval wel een goede reactie, maar helemaal normaal is het toch niet. Ook Floppy snapt er niets van. Maar nadat hij zijn neus geprikt heeft aan de stekels, neemt hij afstand. We besluiten hem mee naar huis te nemen. Daar belt manlief de dierenambulance, die ons doorverwijst naar het plaatselijke asiel. Het is er druk, dus of we hem even kunnen komen afgeven. In de auto komt het neusje en de voorpootjes voorzichtig weer tevoorschijn, maar hij houdt zijn ogen stijf dicht. De vrijwilligster achter de balie van het asiel is het met ons heen: hij voelt zich duidelijk niet lekker. Misschien heeft hij slakkengif gegeten, of melk gedronken. Dat laatste is in tegenstelling tot de kinderverhalen helemaal niet goed voor egeltjes. Ze belooft de egelopvang in Roosendaal te waarschuwen. Daar wordt hij goed verzorgd en als hij is opgeknapt, wordt hij weer vrijgelaten. Als ze met hem wegloopt, zwaai ik nog een keer. Dag egeltje! Wat goed dat er zulke instanties zijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s