Lawaai

Ergens in de wijk achter ons is een buurtfeest gaande. Luidkeels galmt Gerard Joling over de daken met de vraag of iemand ‘m gek wil maken. Bij de buren kraait een haan. Floppy ligt in de zon te hijgen. Het windmolentje achter me piept een beetje, terwijl het met zijn wieken draait. Manlief voert een telefoongesprek. En iemand gooit een deur met een harde klap dicht. Maar ik hoor niets van dit alles. Ik zit in de zon en lees een boek. Ben weer een beetje aan het bijkomen van de bruiloftsroes van mijn broer en (nu officiële) schoonzusje. Heerlijk toch als je je (tijdelijk) kunt afsluiten van je omgeving en verliezen in een denkbeeldige wereld ver weg. Om daarna weer uitgerust en ontspannen terug te keren naar het hier en nu.