Oud

Bij ons op de afdeling zit een aardig jongen. Niet zomaar een jongen, want die zitten er wel meer. Maar eentje die uitbundig van het leven geniet. En daar alles en iedereen van laat meegenieten. Hij houdt van mannen. Daar heb ik beslist niets tegen. Al schud ik af en toe mijn hoofd als hij weer eens tot in detail vertelt over de wilde nacht die hij achter de rug heeft. Het is vooral vermakelijk bedoelt en zoals ik al zei: het is een aardige jongen. We plagen elkaar regelmatig. En we kunnen wel tegen een stootje. Vanmiddag nodigde hij me uit om mee te gaan naar een bruiloft. Voor de grap, bovendien ken ik degene die trouwt helemaal niet. Maar ik plaagde hem en zei dat ik dan toch minimaal als iets ‘eigens’ wilde worden voorgesteld. ‘Zoals je aanstaande misschien’, opperde ik. Hij heeft tijdens het Open Huis mijn man leren kennen. ‘Ik weet iets beters’, antwoordde hij. ‘Ik stel je voor als mijn BOM-moeder!’ Schaterend liep hij weg. Mij verbluft achterlatend. Zijn móeder?! Tja. Je wordt ouder, mama, geef het maar toe!