Knuffels

Van kinds af aan verzamel ik knuffelbeesten. Toen ik op mezelf ging wonen, werd een kamer zelfs omgedoopt tot Knuffelkamer! Groot en klein, nieuw en oud vonden daar een plekje. Tot manlief kwam. We konden de ruimte goed gebruiken en dus verhuisde het grootste deel van de verzameling in een doos naar de berging. Tot nu. Want na de verbouwing zijn er weer mogelijkheden. Dus haalde ik alles weer naar boven en maakte drie stapels van de inhoud: ‘Mag blijven’, ‘twijfelachtig’ en ‘hondenspeelgoed’. Want Floppy en Sidney zijn net zo dol op pluche als ik. Sidney volgde de uitsplitsing dan ook op de voet. De derde stapel negeerde ze, dat kwam later wel. Haar aandacht gold met name de eerste stapel. En dan vooral dat ene beestje: een zwarte zijdezachte mol met een schattige uitstraling. Ik kon me niet afwenden of ze holde er snel mee tussenuit. Ik heb ‘m keer op keer afgepakt en teruggelegd. Maar ik ben benieuwd hoe lang ik het volhoud om de schattige vragende blik van dat zwarte zijdezachte hondje te negeren.