(On)Begrijpelijk

Een paar weken geleden stond dè perfecte baan op onze interne vacaturesite. Ik heb dus gelijk kenbaar gemaakt dat ik ervoor in aanmerking wilde komen. De vacaturehouder reageerde enthousiast, wist helemaal niet dat ik me voor communicatie interesseerde en was blij te horen dat ik zelfs het benodigde diploma had. Ik keek dus reikhalzend uit naar de uitnodiging voor het sollicitatiegesprek. Vanochtend belde ze. Met minder leuk nieuws. Er zijn zoveel kandidaten, dat ze nu al een keuze hebben moeten maken met wie ze in gesprek gaan. En ik zat daar niet tussen. Ze vond het heel vervelend, dat hoorde ik wel. Maar toen het gesprek was beëindigd en ik de boodschap liet bezinken, verbaasde het me toch. De reacties van een paar collega’s onderstreepten dit nog eens: ik had de juiste papieren, werkervaring en het vereiste netwerk. Zat eigenlijk zelfs aan de royale kant van wat er werd gevraagd. Dan is het toch vreemd te horen dat je ‘te licht bent’ in vergelijking met andere kandidaten?! Je wilt geen te zware kracht op een werkplek, want die gaat zich vervelen en vertrekt alsnog. Maar goed, nee is nee. Daar is niets aan te veranderen. En ik snap best dat ze bij zoveel kandidaten vooraf al een keuze willen maken. Maar begrijpen doe ik het niet. Hoe dan ook, even slikken en weer doorgaan. Er is altijd wel ergens een leukere baan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s