Een geweldig grote gouden strik

Je kijkt er ruim een jaar naar uit. En in een flits is het voorbij. Gisteren vierden we de 65ste verjaardag van mijn moeder. Vanaf het moment dat ze in haar feestjurk in de auto stapte totdat ik haar uit diezelfde jurk hielp om te gaan ‘slapen’ (mission impossible) heeft zij maar ook wij genoten. Onze fysiotherapeut verzorgde met twee vrienden de muzikale ontvangst en werd door ons uiteraard stevig geplaagd. Tot we bedachten dat dit met het oog op de toekomst misschien niet echt handig was: híj kon ons de eerstvolgende keer op gepaste wijze te grazen nemen. We hebben ons tranen gelachen, maar ook weggepinkt toen het oorspronkelijke groepje ooms en tantes nog maar vier personen toonde tijdens een lied van weleer. Manlief aaide even over mijn haar, wat had ik mijn overleden vader en tante daar graag tussen zien staan. De buren leidden de aandacht af met een ‘blik over de schutting’, zo typerend dat mijn moeder zich aan haar stoel vasthield van het lachen. De zusjes oreerden een toepasselijk gedicht en mijn broer bood met een speech het boek aan waarin iedereen herinneringen aan haar had opgeschreven, al dan niet vergezeld met een foto. En het toetjesbuffet was de spreekwoordelijke slagroom op de cake! Manlief hield wijselijk zijn mond toen ik ook zijn bordje extra vol laadde met heerlijkheden voor mezelf. Kortom: een feest met een geweldig grote gouden strik!