Bord voor mijn kop

Mijn leidinggevende en zijn vervanger nemen morgen afscheid van het team en de medewerkers. Ze willen beslist niet met stille trom vertrekken. Tja, bazen zijn bazen. Ze willen wel, maar kunnen gewoon niet zonder mij! Dus mag ik ze helpen bij het verzinnen van een afscheidsgeintje. De heren kiezen uiteindelijk voor een chocolade surprise-ei. Maar waar koop je in vredesnaam ‘de dag vóór’ 160 surprise-eieren? Oftewel, aangezien we er toch in de buurt moesten zijn, parkeren mijn man en ik even later bij de Sligro. Terwijl we richting voordeur lopen, valt mijn oog op een bordje: ‘Droog inladen? Parkeer de achterzijde van de auto onder de overkapping.’ Ik heb iets met bordjes. Toon mij een tekst ‘Pas op, laaghangende tak!’ en ik loop er tegenaan. Maar dit slaat echt alles! Mijn man luistert rustig, terwijl ik de onzin van zo’n advies ‘becommentarieer’. Als we langs de ontvangstbalie lopen, worden we vriendelijk door een man begroet. We groeten terug en lopen door. Maar hij roept ons terug. ‘Mag ik uw Sligro-pas a.u.b. even zien?’ Het is een hele tijd geleden dat ik er was, dus verbaasd toon ik het gevraagde en vertel hem dat ik niet op de hoogte was. Hij wijst naar een bord boven zijn hoofd. Met grote letters staat er: ‘Alle klanten worden verzocht bij binnenkomst hun pas te tonen’ We schieten in de lach. Hoezo ‘heb ik iets met borden’!? Een bord voor m’n kop zul je bedoelen!