Storm rond the Euromast

We hadden een afspraak om 11 uur in het centrum van Rotterdam. Mijn moeder ging de feestjurk voor haar 65ste verjaardag doorpassen. En aansluitend zouden we lunchen in de Euromast. Ze was daar nog niet eerder geweest en ik weet uit ervaring dat je daar naast genieten van een fantastisch uitzicht ook uit heerlijke broodjes kunt kiezen. De storm zou het alleen maar spectaculairder maken! Toen we aankwamen, werden we begroet door een medewerker, die al 25 jaar bij de Euromast werkt. Hij had wel zwaardere stormen meegemaakt, dus was niet echt onder de indruk. Maar hij waarschuwde dat er windkracht 12 stond (waarschijnlijk meer, maar de meter kon dat niet aan) en de mast ‘dus’ bewoog. Je moest daarom wel zeemansbenen hebben. Ik begrijp nog steeds niet waarom er geen alarmbellen afgingen toen ik de lift instapte. Ik ben namelijk snel wagen- en zeeziek! Maar we hadden dit nu eenmaal afgesproken, dus een beetje wind zou geen roet in het eten gooien. Dacht ik stoer. De lift bewoog lichtjes heen en weer. De tafel waaraan we aanschoven bewoog nog harder. En toen ik de lamp telkens zo’n vijftig centimeter naar links en naar rechts zag schommelen, hield ik het voor gezien. Met een noodvaart ben ik terug naar de vaste grond gegaan. We komen wel een keer terug. Als het windstil is!