Huisdieren

Tijdens onze lunch praat ze rustig mee over allerlei onderwerpen, maar ik zie aan haar ogen dat ze het moeilijk heeft. Ik voel een meelevend kneepje in mijn maag. Ze mailde vanochtend dat ze een vreselijk weekeinde heeft gehad. Een van haar katten liep al een tijdje op zijn laatste loodjes en ze zag Het Besluit te snel op zich afkomen. Met de jaarwisseling bleek dat het zo niet langer kon: ze moest het dier na 14 jaren samen laten inslapen. Voordat ze echter een afspraak had gemaakt, werd de andere, veel jongere kat ineens ziek. Tijdens onderzoek bleek dat er geen genezing meer mogelijk was. Het Besluit gold dus ineens voor allebei de poezen! Maar hoe moeilijk ze het ook had, ze is moeder van twee jonge kinderen. Dus nam ze hen op schoot en legde uit dat de katten heel ziek waren. En waarschijnlijk snel naar de sterretjes toe moesten. De oudste keek heel bedenkelijk. ‘Dan heb ik niemand meer!’ Ze knuffelde haar dochter en zei toen: ‘Maar we willen toch niet dat ze pijn hebben?’ Het dochtertje schudde intens verdrietig haar hoofdje. Toen klaarde ze ineens op: ‘Mag ik dan een hamster?’ en ze huppelde weg om weer te gaan spelen. Kinderen gaan nu eenmaal gemakkelijker dan volwassenen om met Groot Verdriet. Thuis heb ik Floppy stevig geknuffeld tot hij zich beledigd verzette en zich uit mijn armen loswurmde. Hij is er nog. Maar ik leef intens mee met mijn collega.