Politie

We sliepen net toen het begon. Gelal op straat, met nogal wat volume. Een aantal jongeren, op de terugweg uit het centrum, bracht een bezoek aan de shoarmatent hier tegenover. Helaas kon dat blijkbaar niet geruisloos. Ondanks het feit dat ze op een kluitje en dus binnen gehoorafstand stonden, werd er luidkeels naar elkaar geroepen, en niet altijd aardig. Een van hen besloot zijn frustratie af te koelen op een toevallig in de buurt staande fiets, die beslist niet van hem was. Vervolgens moest de straatversiering, een kerstboom in een grote bak, het ontgelden. Ook voorbijgangers werden geprovoceerd en uitgescholden. Het portiek van de supermarkt bleek in hun beleving ongekende mogelijkheden als urinoir te bevatten. Het ging van kwaad tot erger. Toen reed een patrouillewagen van de politie langs. Ze reden langzaam voorbij, keerden een eind verderop, passeerden de groep nogmaals en verdwenen. Waarschijnlijk was er op dat moment geen sprake van een strafbaar feit en de jongeren negeerden hen dan ook volkomen. Vandaag zapten we toevallig langs een oud fragment van Poets, een programma met verborgen camera uit de zeventiger jaren. Midden in het bos stond een agent die voorbijgangers voor de gek hield. Het was verbazingwekkend te zien hoeveel ontzag en respect de verklede agent afdwong, alleen al door zijn functie. Ik vraag me af of die pet ons nog steeds allemaal past.