Dekbeddendiscriminatie

Ooit had ik zo’n vierseizoenendekbed voor mezelf gekocht, lekker groot en lekker warm. Maar manlief had het na zijn komst al snel tè warm, dus gebruikten we alleen het zomerdekbed. Ik had een extra dekentje voor als het te koud werd. Maar toen ik me daar eigenlijk standaard onder opkrulde, was de maat vol. Tijd voor vervanging. Ik toog naar de winkel en legde het probleem voor. Bleek niet eens zo heel uniek te zijn: over het algemeen hebben mannen het warm en vrouwen koud. Er is wel een alternatief met een rits door het midden, maar dat ligt niet echt lekker. Dus wees ik naar het dekbed dat centraal in de zaak uitgestald lag. ‘Doe die maar, ook een mooie prijs!’ De verkoopster keek me samenzweerderig aan. ‘Een goede keuze, mevrouw. Maar …’ Ik voelde al nattigheid. ‘Het dekbed dat u daar aan de andere kant ziet, is iets duurder. Maar daar zitten dan ook wel veertjes van Franse ganzen in. U merkt gelijk het verschil. Warm als het warm moet zijn, koud als het koud moet zijn. Precies iets voor uw man en uzelf dus!’ Nu zag ook dat dekbed er prima uit. En de prijs was niet zo gek hoger. En zeg nou zelf, als je kunt kiezen tussen Franse ganzen en …., ja, tussen wat eigenlijk? Ik vroeg het aan de verkoopster. Ze boog zich een beetje naar me toe en zei zachtjes: ‘Tjechische ganzen!’ Ze keek me aan in de overtuiging dat ik het roerend met haar eens zou zijn. Ik besloot dat geen enkele reactie zou volstaan, betaalde het dekbed en liep de winkel uit. Nooit geweten dat er zelfs discriminatie in de dekbeddenbranche bestaat!