Olifanten en zo

We zitten aan de lunch als een van de directeuren langs loopt. Hij groet ons, vervolgt zijn weg en draait zich dan abrupt om. ‘Wat heb ik nou gehoord?’, zegt hij tegen een van mijn collega’s. ‘Heb je een nieuwe baan? Vond je het niet leuk meer bij ons?’ We zwijgen verbluft. De betreffende collega krijgt een kleur. Ze kijkt ons even aan en antwoordt dan: ‘Het klopt dat ik aan het solliciteren ben. En dat het er goed uit ziet. Maar ik krijg morgen pas te horen of ik de baan ook heb!’ Enigszins gegeneerd blikt ze weer in onze richting: ‘Ik had het jullie willen vertellen zodra het zeker was. Maar de keuze kan nog steeds op de andere kandidaat vallen’. De directeur mompelt iets en verdwijnt. Blijkbaar is er sprake van een misverstand. Of hij weet al meer dan zij. Hoe was dat spreekwoord ook alweer over olifanten en porceleinkasten of zoiets?