Dashond

Ik zag ‘m hangen en kon de verleiding niet weerstaan: een hartstikke leuke zwart-grijze sjaal met pompoentjes eraan. Ik heb meer dan genoeg sjalen en het weer hier in Nederland geeft niet echt veel gelegenheid om er een te dragen. Maar hij zat in de uitverkoop voor de helft van de prijs. Trots sloeg ik ‘m om mijn hals. Op kantoor kreeg ik leuke complimentjes. Ik was blij. Maar toen ik bij mijn moeder langsging om ‘m te showen, zag Sidney de sjaal nog net even eerder. Ook zij vond ‘m dol, vooral die balletjes! Voordat ik met mijn ogen kon knipperen, had ze er al een vakkundig verwijderd en haar kaken om twee anderen zitten. Ik kon ze nog net redden! Beteuterd hield ik de sjaal in mijn handen. Moest ik nu voortaan bedacht zijn op de aanwezigheid van Sidney? Dat was niet de bedoeling! Gelukkig keek Floppy me eenmaal thuis verwachtingsvol aan. Hij vond de sjaal ook leuk. En lekker warm. Bovendien wordt het de komende week een stuk kouder en zijn botjes kunnen best wat extra warmte gebruiken. Nooit geweten dat hij een echte dashond was!