Louis heeft gelijk

Het was al een hele tijd geleden afgesproken. En door omstandigheden een paar keer verzet. Maar vandaag gingen mijn vriendin en ik shoppen. We liepen van de ene naar de andere winkel. Kleding, kerstartikelen, dvd’s, alles wat ons interesseerde. En uiteraard werd er geld uitgegeven! Toen we bij de kassa stonden om af te rekenen, zag ik op de richel eronder een portemonnaie liggen. Pasjes en rijbewijs waren zichtbaar. Ik wees de kassajuffrouw erop. ‘Krijgen we dat weer!’ zei ze, ‘Kan ik er weer achteraan!’ We keken elkaar verbaasd aan. ‘Hoe bedoelt u? Ik weet wel dat ik behoorlijk in paniek zou raken als ik mijn portemonnaie kwijt raakte!’ ‘Nou’, antwoordde ze, ‘het gebeurt wel vaker. En we moeten altijd behoorlijk wat moeite doen om de eigenaar te achterhalen. Vaak zelfs zonder bedankje!’ Ze was humeurig, dus ik geloofde er eigenlijk niet zoveel van. Maar in de volgende winkel wees een verkoopster ons op een handtas ergens bij een kledingrek: ‘Verlies ‘m niet uit het oog, dames, straks bent u ‘m kwijt!’ Maar het was niet de onze! Even later zag ik een ongeinteresseerde eigenaresse de tas weer in ontvangst nemen. Om met de woorden van Louis van Gaal te spreken: Ben ik nou zo slim, of zijn zij nou zo dom?