Zeelucht

Ook zeelucht is goed voor hoofd, hart en longen. Dus besluiten mijn moeder en ik naar het strand te rijden. We boffen met het weer: zon met een koude wind. Sidney gaat door het lint als ze de zee ziet (maar er is niet zo heel veel voor nodig om Sidney door het lint te laten gaan). Floppy gedraagt zich naar zijn leeftijd en stapt een stuk beheerster op het zand. Tot het moment dat hij een stuk hout (formaat openhaardblok) ziet liggen. Hij duikt er opaf en laat zich niet bidden om het af te staan. We lopen een heel eind langs de branding. Dan kijkt mijn moeder me aan: ‘Sorry, maar ik moet eigenlijk heel nodig naar het toilet!’ Tja, de strandtenten zijn gesloten. En het is niet echt aanlokkelijk om met blote billen in de ijzige wind achter een duin te gaan zitten. Dan klaart mijn gezicht op: mijn schoonmoeder woont hier niet al te ver vandaan. We lopen terug naar de auto en staan even later op de stoep. ‘Dag mevrouw’, zegt mijn moeder terwijl ze van het ene op het andere been huppelt, ‘mag ik heel alstublieft even van uw toilet gebruik maken?’ Mijn schoonmoeder schiet in de lach: ‘Wat een verrassing, kom gauw binnen!’ Een uur, een kop thee en drie chocolaatjes verder stappen we weer in de auto. Wat is het toch gezellig om hard aan je conditie te werken!