Wie zoet is …

Als je om je heen kijkt in de supermarkt, zie je eigenlijk alleen het voor de hand liggende snoepgoed rond Sinterklaastijd liggen: pepernoten, schuimpjes, chocolade letters en marsepein. Een enkele keer vind je een ouderwetse kikker. Suikerbeestjes heb ik al heel lang niet meer aangetroffen. Ik was daarom ook blij verrast, toen mijn moeder ze eerder deze week bij een chocolaterie voor me kocht. Heerlijk! Lammetjes, varkens en honden in de kleuren geel, oranje, roze en bruin. Mijn broer koos altijd voor geel, maar bruin is mijn favoriet. Ik geef toe: er is weinig verschil te proeven, naast het alomvertegenwoordigde mierzoete. Maar toch sluit ik gelukzalig mijn ogen als een bruin varken in mijn mond smelt. De rest wordt keurig in een schaaltje op de salontafel gezet, want meer dan een per keer krijg ook ik niet weg. Vanmiddag kwam mijn broer even langs. Terwijl hij het doel van zijn komst toelichtte, zwierf zijn blik over de tafel. Al pratend trok hij achteloos het schaaltje snoepgoed naar zich toe. Gespannen volgde ik zijn hand. En ja hoor: hij pakte een geel suikerbeestje. Tijden veranderen, maar sommige dingen blijven hetzelfde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s