Traditiegetrouw

We doen er een beetje stoer over, mijn vriendin en ik. ‘Ach, het is een traditie. Zonde om te verbreken!’ Maar stiekum kijken we telkens weer uit naar ons jaarlijkse avondje kermis. We lopen eerst een orienterend rondje. En bepalen dan welke attractie wordt getest. Dit jaar was het best moeilijk. Uiteindelijk kozen we voor de glijbaan. Tot groot vermaak van de ouders die onderaan op hun kroost stonden te wachten! Toch wilden we ook ons geluk weer beproeven bij de kamelenrace. We schoven aan op de krukjes. ‘Zo’, zei de meneer van de attractie, ‘daar zijn de dames weer!’ Onthutst keken we elkaar aan. Het is inderdaad een van onze favorieten. Maar dat we nu al herkend worden?! Vastbesloten hielden we de ballen in de aanslag. We speelden acht keer mee. En kregen zelfs een bonusspel, omdat we trouwe klanten waren. En er zoals altijd nog veel meer klandizie op ons gejoel en gejuich afkwam! Met een knuffelbeestje in onze armen (‘Net als altijd weer allebei dezelfde? Dat dacht ik al!’) liepen we het kermisterrein af. In onze handen een traditionele oliebol. En de altijd aanwezige glimlach van oor tot oor. Toch een leuk fenomeen, tradities!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s