Ineens weet je het …

Door omstandigheden ga ik met de trein naar mijn werk. Het heeft niet mijn voorkeur. Mijn auto brengt me normaalgesproken waar en wanneer ik maar wil naar de eindbestemming toe. Oke, het fileprobleem wordt steeds groter. Maar toch. Als ik op het perron aankom, hoor ik de omroepinstallatie: ‘Dames en heren, we vragen uw aandacht voor het volgende. De trein naar …’ De rest is onverstaanbaar, omdat er een goederentrein door het station dendert. Ik wacht op mijn trein. En wacht. En wacht. Na bijna een kwartier kan ik instappen. Dan, halverwege, stopt de trein ineens. Midden in een weiland. Zonder de achterliggende reden te kunnen begrijpen, vervolgen we onze reis na een paar minuten. Op kantoor bel ik mijn man en beklaag me. Maar ik vind geen begrip. ‘Dat hoort er allemaal bij’, spreekt hij uit ervaring. Ik berust. Want ineens weet ik het …. Morgen ga ik lekker weer met de auto naar mijn werk!