Puppyexamen

Een ander verhaaltje met dank aan Roelof, die me terecht wees op het feit dat het door mij geschreven stukje over loslopende gekken vorige maand ook al uitvoerig was beschreven. Ik was dus met Sidney en Floppy in het bos. En aangezien eerstgenoemde over twee weken haar examen Gehoorzaamheid mag afleggen, oefende ik een paar commando’s. ‘Zit’ zit erin gedramd, ondanks haar naam. ‘Af’ lukt ook al aardig. Alleen het ‘blijf’ hangt af van een veelvoud aan omstandigheden. Zijn er andere honden/mensen/auto’s/fietsers/brommers/lantaarnpalen/dwarrelende blaadjes/brandweerautosirene’s/etc. in de buurt? Zo niet, dan blijft ze braaf liggen. In alle andere voorgenoemde gevallen dwaalt haar aandacht snel af. Ik hield vol, steeds verbetener. Fout, dat werkt dus niet bij een pup. Die voelt dat feilloos aan en maakt er misbruik van waar je bij staat. Een mevrouw met hond passeerde ons en keek me meewarrig aan. ‘Ik ben ermee gestopt’, zei ze. ‘Hij luistert thuis prima. Daar houd ik het maar bij.’ Ik snap haar heel goed. Maar Sidney moet ook luisteren in situaties die niet bij haar thuis plaatsvinden. Uiteindelijk gehoorzaamde ze, waarschijnlijk om van het gezeur af te zijn, en we vervolgden onze route. Nog twee weken te gaan. Dan kan ik in elk geval een diploma onder haar neus duwen om haar te overtuigen van het feit dat ze het kan!