Sidney en Pavlov

Sidney groeit als kool! Ze stuitert opgewekt en vrolijk door haar en onze wereld heen. Ze is zindelijk, op af en toe een ongelukje na. Zo was ik afgelopen zaterdag even naar de supermarkt, toen mijn man, zittend achter zijn pc, ineens iets rook. Sidney had de hele tijd lief (en druk) met Floppy en diens speelgoed gespeeld. Maar ineens moest ze verschrikkelijk nodig een grote boodschap doen. Ze bleef dus zitten waar ze zat, liet vallen wat ze wilde laten vallen en speelde enthousiast weer verder. Mijn man schoot uit zijn stoel en uit zijn slof. Hij foeterde Sidney stevig uit. Toen bedacht hij dat hij ergens iets opgevangen over ‘met haar neus er doorheen wrijven’, om het leereffect te vergroten. Ik kan niet anders zeggen: het werkte beslist. Sidney was geshockeerd. Maar mijn man ook, toen hij de besmeurde vloerbedekking zag! Bij mijn thuiskomst was het leed geleden. De vloerbedekking was gereinigd en Sidney had nederig beterschap beloofd. Mijn man zat alweer achter zijn pc. Maar ik ben toch wel heel benieuwd wat Pavlov hiervan gevonden zou hebben.