Bowling

Vandaag stond de jaarlijkse familiedag gepland, ditmaal bij ons. De communicatie vooraf had wat te wensen overgelaten, want het regende zacht tijdens de historische emotietocht langs vroegere herinneringen. Of oma heeft daarboven gewoon iets open laten staan natuurlijk. De wandeling eindigde bij de bowling. Het is jaren geleden dat ik heb gebowled en het leek me weer eens een keer best leuk. Ik sloot aan bij mijn oom, neef en diens twee kinderen. Gaandeweg lukte het me telkens opnieuw nipt om die laatste twee voor te blijven. Voor de niet-familieleden onder de lezers: ze zijn nog in de leeftijd van het kindermenuutje! Op de baan naast die van ons ging mijn man tekeer. Hij gooide strike na strike na strike. En hoewel de druk om in herhaling te vallen steeds groter werd, liet hij geen enkele steek cq. bal vallen. Op een bepaald moment vroeg mijn neef enigszins jaloers hoe vaak mijn man eigenlijk bowlede om zo’n resultaat te krijgen. ‘Zolang als wij elkaar kennen’, zei mijn man, ‘heb ik niet gebowled!’ ‘Dat wil ik best geloven’, antwoordde mijn neef, ‘maar daarvoor dan zeker wekelijks!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s