K-dag

Gisteren zat alles, maar dan ook letterlijk alles tegen. Nu komt dat wel eens vaker voor. Soms zit het mee en soms zit het tegen. En dat is ook echt niet onoverkomelijk. Maar ik werd dit keer hoe langer hoe bozer. Afspraken werden niet nagekomen. Ik moest voor de zoveelste keer iemand herinneren aan een toezegging. En dat rot-systeem gaf er weer de brui aan. Dus toen mijn leidinggevende in de namiddag belde om te vragen hoe het ermee ging, kreeg hij de volle laag. ’s Avonds lekker thuis op de bank kreeg ik spijt van mijn boze bui. Ik heb een prettige werkrelatie met mijn baas. Hij kent mij al een aantal jaren en is wel wat gewend. Maar was het nou allemaal zo erg als ik het had doen voorkomen? Dus ik kocht een Kitkat (have a break) en een ‘Sorry’-kaart. Vanochtend legde ik het op zijn bureau en probeerde er heel nederig bij te kijken. Hij lachte, wuifde het weg, maar wilde wel bezorgd weten of het allemaal nog een beetje ging. Het is op dit moment best hectisch op kantoor. Ik stelde hem snel gerust en beloofde beterschap. Waarop hij in de lach schoot en zei: ‘Nooit iets beloven dat je niet kunt nakomen!’ Met een glimlach keerde ik terug naar mijn werkplek. Soms zit het tegen, en soms zit het me