Informatiemedium

De telefoon rinkelt: de overbuurman. ‘Nou moet je me toch eens wat vertellen’, zo begint hij. ‘Ik lees D’s Days echt regelmatig. Niet iedere dag, dat geef ik onmiddellijk toe. Maar ik houd het nu al een week lang trouw in de gaten. En ik vind geen antwoord op mijn vraag! Je schrijft over ballonnen en huwelijksaanzoeken. Over dierenbeulen en sjieke etentjes. Maar dat wat mij bezig houdt: ho maar!! Waar heb je je log eigenlijk voor?!’ Ik ben nieuwsgierig aangelegd en hij heeft mijn aandacht nu volledig te pakken. ‘Wat is er dan?’, probeer ik de kern van het probleem te ontfutselen. Maar hij vervolgt: ‘En normaalgesproken maakt het me echt niet uit, hoor. Leven en laten leven, is mijn motto. Maar je weet dat ik morgenavond mijn verjaardag vier. Ik verwacht toch wel een groot aantal mensen. En die kijken allemaal naar de overkant en zien dat de gordijntjes ontbreken! Duurt het nog lang voor ze gewassen zijn?’ Ik schiet in de lach. Mijn moeder heeft beloofd de gordijntjes, nog door mijn oma gehaakt, te wassen en te stijven. En de kleine gaatjes te stoppen. Ze had er wat meer tijd voor nodig dan verwacht. Maar vandaag ben ik dus bij haar langs gereden en heb ze braaf opgehaald. Nog voordat Flopy te eten kreeg, heb ik ze opgehangen. Precies op tijd voor de verjaardagsvisite. Ik heb me nooit gerealiseerd dat D’s Days ook als vraagbaak diende!

Directierestaurant

Een tijdje terug hebben twee collega’s en ik een behoorlijk staaltje organisatietalent vertoond. Een feestje voor zo’n 500 gasten in het Dolfinarium. Het was echt een groot succes, waar nog steeds over wordt gesproken. Vandaag stond het evaluatie-gesprek op de agenda. En als beloning voor onze goede zorgen, mochten we bij wijze van hoge uitzondering in het directierestaurant lunchen. Wat een feest! Naast de sublieme kwaliteit van het vijf-gangen-voedsel, word je met alle egards compleet bedolven onder de watjes. Toen ik weer terug op mijn werkplek was, zat ik nog te stralen. Ik blééf erover praten met mijn collega’s: het was zo’n leuke ervaring! Ik was niet stil te krijgen. Of zou het toch de wijn zijn geweest? Het viel in elk geval niet mee om de rest van de middag normaal te werken. Maar voor één keertje moet dat kunnen.