Kunstveiling

Mijn moeder en mijn twee tantes betreden het pand waar de kunstveiling plaatsvindt. Meer dan 2.000 werken van de kunstenares worden hier tentoongesteld. Op hun vrolijke uitroepen komt een van de gastvrouwen af. ‘Zo, dames, van harte welkom! Is alles naar wens?’ Ik ben blij dat u zo enthousiast bent over de kunstwerken!’ Mijn moeder kijkt haar schoonzusjes even aan en biecht dan op: ‘We komen eigenlijk niet voor de tentoonstelling. Mijn man en zijn familie hebben hier vroeger gewoond. We wilden het graag nog eens bekijken. En nu kon het!’ De gastvrouw schiet in de lach en informeert beleefd naar de bewuste periode. Ze nodigt hen van harte uit overal een kijkje te nemen. Dan wendt ze zich tot een nieuwe bezoekster. ‘Kan ik u ergens mee helpen, mevrouw?’ De al wat oudere dame schudt haar hoofd. ‘Dank u wel, ik kijk alleen maar wat rond. Weet u, ik heb hier ooit gewoond!’ Mijn tante spreekt haar verbaasd aan. Het blijkt de vorige huiseigenaresse te zijn. Al kennen ze elkaar niet, herinneringen vliegen over en weer. De gastvrouw kijkt berustend toe. Dan snelt ze naar een gezelschap dat zojuist de woning is binnen gekomen. ‘Goedemorgen, fijn dat u er bent. Heeft u speciale interesse in schilderijen of juist het beeldhouwwerk?’ ‘Nou’, zegt een jonge vrouw, ‘we willen eigenlijk alleen het huis bekijken. Het zal u misschien verbazen, maar mijn oma was hier vroeger in dienst en wilde graag nog eens terug naar het huis van haar jeugd!’