Trouwring

‘Proficiat, u bent ruim een jaar getrouwd!’ Zo begon de brief van onze juwelier, waarin hij aanbood om onze ringen te polijsten en op te poetsen. Na een jaar lang intensief gebruik was dit geen overbodige luxe. Dus toog ik naar de winkel. ‘Er is wel een klein probleempje’, sprak de verkoopster: ‘De actie is zo’n succes, dat het mede door de vakantieafwezigheid van een aantal medewerkers wat langer duurt.’ Ze veronderstelde dat ik dit niet prettig vond en daar had ze gelijk in. Maar goed, onze huwelijksgeloftes aan elkaar zijn natuurlijk niet rechtstreeks verbonden aan het al dan niet dragen van de ring! Niettemin liet ik ze met een bezwaard hart achter. Thuis vertelde ik het nieuws tegen mijn man. Hij reageerde laconiek. En beloofde zich ook tijdens onze komende vakantie als een ‘getrouwd man’ te gedragen. Maar mijn hand voelt kaal. Hopelijk komt er snel een verlossend telefoontje dat ik ze weer mag gaan halen!

PS: terwijl ik dit berichtje schrijf, word er gebeld. Ze zijn al klaar! Letterlijk trouwe klanten hebben een streepje voor!