Werknaam Sydney

Vandaag mochten we voor het eerst op kraamvisite. Mijn moeder krijgt namelijk een nieuwe hond. Mijn schoonzusje en ik vergezelden haar. Het was een eind rijden naar de Labradoodle-fokker. Maar dat gaf mooi de gelegenheid om de namen nog eens door te lopen. Mijn moeder had grote voorkeur voor Flower, maar of het hondje ook een Flower zou zijn, moesten we nog afwachten. Eenmaal aangekomen waren we meteen verkocht: zoveel kleine zwarte bolletjes! Ze zijn ruim vier weken oud. Elk hondje had een gekleurd snoertje om zijn of haar nekje. Aangezien de karakters pas de komende weken zichtbaar worden, kon je nu alleen een voorkeur opgeven. De fokker bepaalt aan de hand van de door jou opgegeven wensen welke hond het beste bij je past. Als dit toevallig je voorkeur blijkt te zijn, heb je mazzel. Mijn moeder vergat alles om zich heen zodra ze een van de hondjes in haar armen had. Het bolletje likte en speelde en snuffelde erop los. Het was dus al snel bepaald: ‘oranje snoertje’ komt naar ons! Maar het was geen Flower. Voorlopig noemen we haar Sidney, Australisch naar haar oorsprong en zwart naar Poitier. Over een paar weken gaan we nog een keer op bezoek. Als het dan nog steeds een ‘Sidney’ is en het bevalt de betrokkenen, houdt ze haar naam. Nu kan dat nog zonder identiteitsconsequenties, ze luistert er toch niet naar. Begin juli mag ze mee, kennismaken met oom Floppy. We kunnen nauwelijks wachten.