Kinderwijsheid

Hij geeft parmantig een handje. ‘Dag’, zeg ik, ‘jij bent vast Lars!’ Hij knikt ter bevestiging en zegt dan: ‘Jij hebt geen kindjes maar wel een hondje. Heb je ‘m meegebracht?’ Tegelijkertijd kijkt hij zoekend om mij heen naar de deur, alsof Floppy eerst nog even de auto heeft weggezet. Hij is goed geïnformeerd door zijn ouders. Maar ik moet ‘m teleurstellen, Floppy is thuis. Lars haalt berustend zijn schouders op, het is geen groot probleem. Dan begint hij te vertellen. Dat hij even naar het con-su-ta-tie-bro moet. En dat hij dan precies aan de dokter moet vertellen wat hij ziet. En wat niet. Maar ook daar doet hij verder laconiek over. Zijn papa gaat mee, dus het zal wel goed komen. Hij vraagt of ik ook ‘spelletjes op de computer’ ken. Hij heeft een spelletje van Bob de Bouwer, maar daar mag ik niet mee spelen. ‘Dat is alleen voor kindjes’. Dan toont hij nog gauw even hoe hard hij binnen de lijntjes kan kleuren. Vol trots kijkt hij me aan. Hij is pas drie jaar oud. Maar wat een kinderwijsheid!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s