Regen

Als ik bij mijn moeder vertrek, zie ik de donkere wolken al aankomen. Het is een minuut of tien lopen van haar naar ons huis, een kwartiertje met een aan elke boom en struik snuffelende hond. Maar aangezien ik nog altijd niet van suiker ben, waag ik het erop. Ik ben exact op de helft als de bui losbarst. Natuurlijk niet eerst zachtjes en dan pas hard, zodat je net droog thuis kunt komen. Welnee, geen flauwekul, meteen alle sluizen open. Ik stop even onder de gevel van een huis en haal het regenkapje onderuit mijn laptoptas tevoorschijn. Leuk, krijg ik toch nog een kans het te gebruiken. Ik heb de tas al bijna een jaar en was al een tijdje nieuwsgierig naar het resultaat. Floppy houdt niet van regen en staat mij intussen vuil aan te kijken: ‘Hadden we niet even kunnen wachten tot de bui voorbij was?’ Maar ook hij smelt niet van een beetje water, dus ik loop stug door. Gelukkig staat de weg vol bomen, dus van beschutting naar beschutting hupsend kom ik een heel eind. Als ik bijna thuis ben, kom ik de overbuurman tegen. Ook zijn oma was wijs in haar uitspraken, dus nadat we elkaar even voor de vorm hebben beklaagd, lopen we opgewekt door. De regen druipt uit onze haren. ‘Lekker, he’, zegt hij, ‘nu onder de warme douche en je kunt er weer tegen.’ Was iedereen maar zo opgewekt als wij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s