Tracteren

Ik werk bij een groot bedrijf. In een groot kantoorgebouw. Op een grote verdieping, propvol met mensen. En als er een jarig is, dan wordt er getracteerd. Alle collega’s die op die verdieping zitten, krijgen iets lekkers bij de koffie. Dat zijn er best veel: tussen de 30 en de 50 mensen. De vlaaienbakker bij ons in de buurt is er blij mee. Maar vaak blijft er taart over. Veel taart over. En dat vind ik jammer. Dus dacht ik laatst, toen ik jarig was: ik tracteer op allerlei soorten koeken! Gevulde en macroonkoeken. Glace en stroopkoeken. Die kun je per pakje openen en opeten. En eigenlijk is dat net zo lekker als gebak! Maar een van mijn collega’s reageerde nogal bot. Ze vond het ‘een stomme actie’. Had zich verheugd op gebak. Ach ja, je kunt niet iedereen te vriend houden. Vandaag was ze zelf jarig. En ze tracteerde alle collega’s op de verdieping. Tot mijn stomme verbazing zag ik een stapel negerzoenen en melocakes staan. ‘Weer eens wat anders’, was haar reactie. Zonder knipoog. Ik ben benieuwd welk spreekwoord mijn oma hierop losgelaten had!