Paaseieren

Mijn schoonzusje is er heel eerlijk over: ze kan niet goed tegen haar verlies. We zijn dol op haar, dus we houden er zoveel mogelijk rekening mee. Maar bij het traditionele paaseieren zoeken, gaan de remmen los. Dan racen we met drie man sterk door de tuin, waar mijn moeder eieren heeft verstopt. Mijn schoonzusje kijkt verbijsterd toe hoe alle eieren gevonden zijn nog voordat zij een stap kan verzetten. Maar dit jaar was natuurlijk anders. Mijn moeder kon geen eieren verstoppen. Ze is redelijk mobiel, maar om gebukt door gras en heg te sluipen is een tweede. Wij hadden allang in dit feit berust, toen mijn schoonzusje het tijdens de brunch niet langer uithield. Ze barstte los: ‘Dit keer heb ik de eieren verstopt! En dus kan ik niet meezoeken, want ik weet waar ze liggen! Ben benieuwd of het jullie lukt om ze net zo snel te vinden als anders!!’ Ze had haar best gedaan. Geen chocolade eieren die je met een beetje zonlicht tussen de struiken ziet schitteren. Geen voor de hand liggende plaatsen. En geen grote hoeveelheden. Het vinden viel dus inderdaad tegen. Vies tegen! Gelukkig kunnen wij wel tegen ons verlies, want het kostte behoorlijk wat moeite en heel wat tips van een steeds breder lachend schoonzusje. Uiteindelijk hield ze zelf het laatste ei omhoog, onvindbaar voor ons. Triomfantelijk toog ze naar binnen, naar de koffie en chocolade eitjes. Ze bleef nog lang nagrinniken. Want wie het laatst lacht, lacht het best!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s