Mag ik even voor?

Net als ik de boodschappen uit mijn winkelwagen op de band wil leggen, zie ik dat de meneer achter me mij supervriendelijk aankijkt. Hij heeft maar een paar dingetjes in zijn handen. Als ik hem vraag of hij even vóór wil, knikt hij enthousiast! Ik buig me weer over de wagen, maar nog voordat ik iets kan pakken, hoor ik een jongen achter me vragen: ‘Ah, mag ik alsjeblieft ook even voor? Ik heb maar twee pakken melk!’ Vooruit maar, omdat het bijna Pasen is. Maar dan leg ik de eerste spullen op de band. Weer spreekt iemand me aan, ditmaal een mevrouw. ‘Mag ik even voor u alstublieft?’ Resoluut schud ik mijn hoofd en zeg vriendelijk: ‘Ik heb deze twee heren ook al voorgelaten en anders sta ik hier vanavond nog!’ Bovendien, er zijn meer kassa’s open en zo vroeg in de ochtend is het nog niet druk. Maar de mevrouw reageert heftig: ‘Ik was alleen de kwark vergeten!! En uw kar zit hartstikke vol!’ Berustend stap ik opzij en laat haar voorgaan. Ze bedankt me niet eens! Eenmaal thuis vertel ik het verhaal aan mijn man. Hij wijst naar buiten. Een grote zwarte vogel op het dakterras stopt zijn bek tjokvol met stukjes brood. ‘Moet je je voorstellen dat een musje naar hem toegaat en zegt: ‘Sorry, ik hoef er maar één, mag ik even voor??’ Schaterend ruimen we de ontbijttafel af. Vrolijk Pasen!!