Aftellen

Het gaat goed met mijn moeder en met haar schouder na de operatie. De pijn vermindert, ze krijgt wat meer conditie en heeft zin in de Paasdagen, al zullen deze anders worden ingevuld dan normaal gesproken. Door en met onze creativiteit in plaats van die van haar! En ze telt druk mee af tot 24 april. Dan moet ze terug naar de chirurg om te horen hoe híj vindt dat het ermee staat. Het kan bijna niet anders of ze mag dan uit de stellage die haar schouderspier op dit moment stevig in de toegestane houding houdt. Vandaag kwam de huisarts weer langs: ‘even buurten’. Hij deelde echter haar enthousiasme niet helemaal. ‘Dit is een huzarenstukje geweest. Hij zal geen enkel risico nemen. Ik zou er maar rekening mee houden dat hij ‘voor alle zekerheid’ de restrictie nog twee weken extra wil aanhouden.’ Even verbleekte mijn moeder. Om er meteen daarna de denkbeeldige schouders weer onder te zetten: ‘Dat zie ik dan wel weer. Tot dat moment tel ik gewoon af!’ De huisarts glimlachte. Hij kent haar goed. Met een dreigende vinger en een hartelijke paasgroet verdween hij weer. Ze is sterk en dapper, mijn moeder. En als het zo is, dan kunnen die twee weken er ook nog wel bij!