Columbus

Terwijl ik een flitsbezoek afleg bij mijn vrienden, spreekt mijn petekind me aan: ‘Weet jij wat een koppelwerkwoord is?’ Ogenblikkelijk voel ik me vooral wijs: ‘Jazeker!’ Maar de val klapt dicht: ‘Ik heb morgen een schriftelijk, kun jij het me uitleggen?’ Ik voel me vooral oud. ‘Euh, ja, wat was dat ook alweer ….’ Ze helpt me op weg: ‘Zijn, worden, blijven …’ en mijn hoofd doet de rest ‘blijken, lijken, schijnen, heten, dunken en voorkomen!’ De grijze waas lost langzaam op. Samen met het boek komen we een heel eind. Ik weet toevallig ook nog de juiste bewoordingen te vinden, zodat ze het ineens snapt. Maar ik ben nog niet gered. ‘Geschiedenis dan, Columbus.’ Ah, een gemakkelijke, en ik begin: ‘In 1492 (want daar heeft Vangelis een heerlijke cd over gemaakt) …’ Ze onderbreekt: ‘Of je de windstreken kunt aangeven van de zeewegen van Columbus naar Indie.’ Zucht. Soms vind ik het jammer dat mijn schooltijd voorbij is. Maar soms ben ik heel blij dat ik me niet meer druk hoef te maken over zelfstandige, hulp- en koppelwerkwoorden. En hoe Columbus het ei uitvond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s