Oude schoenen

Voordat ik mijn man leerde kennen, reed ik in pittige autootjes. Althans, dat vond ik zelf. Een Peugeot 205, een Seat Ibiza, een Volkswagen Polo. Auto’s waarin je als leuke meid zijnde gezien mocht worden. Toen leerde ik mijn man kennen. Bij een bedrijfsuitje heeft hij zijn stuitje gebroken. Het is weer keurig aan elkaar gegroeid, maar hij rijdt het prettigste in een auto met hoge instap. Een Opel Agila dus. Ik moest er erg aan wennen. Vooral de Polo werd nogal eens opengebroken, ook al lag er niets in. Hij zag er nu eenmaal aantrekkelijk uit. De Agila heeft op een incident na nooit vandalisme gekend. Criminelen vinden waarschijnlijk dat je al genoeg bent gestraft als je in een Agila rijdt! Maar vandaag moest ik afscheid nemen. De nieuwe Agila stond ons stralend op te wachten, klaar voor het avontuur van nieuwe kilometers. Ons autootje heeft tijdens zijn 120.000 kilometers heel wat krassen en deukjes opgelopen en stond er wat armoedig naast. Toen we het parkeerterrein afreden, heb ik me omgedraaid en nog een keer gezwaaid. Ik had vooraf niet gedacht dat ik aan ‘m gehecht zou raken. Maar het was een prima autootje. Hij gaat vast iemand anders nog heel veel veilige kilometers bezorgen.