Buren en verre vrienden

Moeders is weer thuis. Lekker in haar eigen bed gaat het gelijk al een stuk beter. Natuurlijk heeft ze nog veel pijn. Maar het is net even iets draaglijker als je in je eigen omgeving bent. Omdat ze heel weinig kan (en mag!) nemen mijn broer en ik de verzorging de komende weken over. Mijn werkgever heeft een netwerkaansluiting geregeld, zodat ik vanuit het huis van mijn moeder ‘gewoon’ kan werken. Het enige dat ik nodig heb, is een telefoon-aansluiting. Helaas heeft mijn moeder nog geen ADSL. En een telefoonlijn die voortdurend bezet is, is ook niet handig. Dus hebben we een deal gesloten met de buurvrouw, die doordeweeks niet thuis is. Via een verlengkabel kan ik haar telefoonaansluiting gebruiken om in te bellen naar een (gratis) nummer op kantoor. En dus lekker aan het werk als mijn moeder televisie kijkt of slaapt. Zo zie je maar weer: beter een goeie buur …! Alleen keek de postbode daarstraks wel een beetje vreemd naar dat witte snoertje dat tussen de ene voordeur en het andere raam hangt.