Nieuw!

De teller laat meer dan 115.000 kilometer zien. En hoewel we dus hard aan het sparen zijn voor een verbouwing later dit jaar, wordt het tijd voor een andere auto. Ze doet het nog goed, ons Agila-tje. Maar om de echt grote kosten voor te blijven, moeten we afscheid gaan nemen. Samen met Floppy gaan we naar de dealer. Het model dat we in gedachten hebben, inclusief kleur, staat toevallig in de showroom. Ik open het portier en neem plaats. Nog voordat ik kan reageren, springt Floppy aan mijn voeten. Snel zet ik hem eruit. We lopen om de auto heen en kijken in de achterbak. Deze heeft een echte hoedenplank in plaats van een soort vangnet. Maar ook hier wordt extra inhoud op het laatste nippertje verijdeld: Floppy zette al aan voor de sprong. Tja, wij zijn natuurlijk niet de enige die de auto gaan gebruiken. Ook hij wil de vering uitproberen en heeft een stevige stem in de kleur bekleding. Na een gesprek met de verkoper over de inruilprijs, zijn we eruit. Het contract wordt ondertekend en eind maart zijn we de trotse bezitters van een nieuwe auto. Ik verheug me nu al op die specifieke geur!