Tweede kans

Vandaag waren we aanwezig bij de bruiloft van vrienden. Mijn vriendin trouwde als eerste in onze vriendenkring ‘voor de tweede keer’. Haar eerste bruiloft heeft jarenlang bovenaan de top 3 van ‘meest geweldige bruiloften’ gestaan. Dit keer werd het wat rustiger gevierd. Tijdens de lunch kwamen de ‘oudgedienden’ min of meer automatisch bij elkaar aan tafel terecht. Al gauw ging het gesprek over ‘die andere bruiloft’. Wat was het leuk: een weekeinde in de Ardennen met een kleine 60 gasten. ‘Weet je nog van dat zwembad? Bleek een overwoekerde vijver te zijn!’ ‘Ach en P., die een plaatsvervangende serenade zong.’ ‘Wat waren we nog jong en onschuldig toen!’ We hadden opnieuw lol bij de herinnering. Toen vielen we ineens stil. Helemaal gepast was het niet. En van de oorspronkelijke groep was een opvallend aantal inmiddels aan zijn of haar tweede relatie bezig. Met een knipoog werd het volgende onderwerp aangesneden, net voordat de bruid aanschoof. Ze straalde geluk uit. En daar gaat het om!