Bobo

In het kinderskipark naast het hotel draait alles om pinguin Bobo. De hele dag schalt zijn lied over de piste: einmal hupfen, einmal drehen, dann die Hande in der Schnee! We komen al een groot aantal jaren hier en Bobo mag mij tot een van zijn grootste fans rekenen. Ik heb dan ook een Bobo-sleutelhanger, een Bobo-mok en een Bobo-petje! Gisterenavond gaven de skileraren een ski- en springshow halverwege op een door grote lampen verlichte piste. Uiteraard mocht Bobo daar niet ontbreken. Vanaf ons balkon keken we naar hun kunsten. Op een bepaald moment maakte Bobo zich los uit de toekijkende menigte en skiede terug naar het dalstation vlak naast ons hotel. Hij kwam uit het donker tevoorschijn en mijn adem stokte in mijn keel. Hij had zijn hoofd onder zijn arm!!! Het bleek een skileraar te zijn! Mijn hele kinderzieltje storte ineen. Snikkend heb ik me afgewend en in de armen van mijn man troost gezocht. Toen ik vandaag het liedje hoorde, heb ik uit protest niet meegezongen. En de knuffelpinguin kunnen ze ook houden!