Warmwaterkruik

’t Is koud buiten. Niet zo koud als elders in Europa, zoals bijvoorbeeld in Oostenrijk. Maar ja, een hond staat niet bekend om zijn vergelijkend vermogen daar waar het om iets anders dan brokjes en kluiven gaat. Zo ook die van ons. Floppy heeft het koud in zijn warme vachtje. Bijkomend nadeel is dat ons huis uit 1900 stamt. Het kan er dus behoorlijk tochten als de wind verkeerd staat. IJskoude tocht! Kortom, om een lang verhaal kort te maken: sinds een paar nachten heeft Floppy een warmwaterkruik. Voor zijn stramme spieren en oude botjes. En hij vindt het heerlijk. Wij liggen in een deuk van het lachen, maar dat deert hem niets. Hij heeft het heerlijk warm en voelt zich weer een jonge god. Een god met een warmwaterkruikje dan.