Herinnering

Na een lange vergaderdag praten we onder het genot van een drankje en een hapje nog even na. De ‘ouderen’ halen zakelijke herinneringen op. ‘Ken je die ene collega nog, met die snor! Die was altijd op kantoor, hoe vroeg je ook kwam of hoe lang je ook bleef!’ ‘En die andere dan, met die sportwagen? Hij had altijd zo’n jong grietje bij zich, nooit een vaste relatie. Hoe heet hij ook alweer?’ We wisten wie bedoeld werd, maar de naam bleef uit. Toen ik de auto uit de garage haalde, kwam ik de portier tegen, ook ‘eentje van vroeger’. Ik vertelde hem ons dilemma. Hij wist meteen om wie het ging. Maar de naam …. Het liet hem net zo min als ons los, dus hij pakte de telefoon en belde een collega. ‘Je weet wel, hij liep altijd een beetje voorover!’ Na enig nadenken wist de collega inderdaad om wie het ging. We feliciteerden elkaar met de uitkomst. Ook al was het geheugen af en toe niet meer zo kwiek als vroeger, met enige hulp kwamen we er toch maar mooi. Glimlachend reed ik naar huis, nieuwe herinneringen achterlatend.