Voorbij

En dan, zomaar ineens, is kerstmis alweer voorbij. We zijn naar de kerkdienst geweest. Wederom weemoed naar onze eigen vertrouwde ‘echte’ kerk die helaas een paar jaar geleden is afgebroken. Het blijft wennen aan de bingo- annex gemeenschaps- annex kerkzaal, maar het gaat natuurlijk om de inhoud. Aansluitend bij schoonfamilie V (=vaders kant) het jaaroverzicht besproken: wat was naar in 2005, wat was leuk in 2005 en wat hoop je van 2006? De volgende dag aan de kerstbrunch bij mijn familie wilde ik dat enthousiast introduceren, maar dit ontlokte mijn broer de reactie: ‘Het nare was dat dit soort vragen worden gesteld, het leuke was dat ik er geen antwoord op hoef te geven van mezelf en ik hoop dat je deze vraag in 2006 niet meer stelt!’ ’s Avonds heb ik een candelight diner georganiseerd voor mijn man en mijn moeder. Voor het eerst gamba’s geflambeerd! En de blusdeken kon in de verpakking blijven! Gisteren zijn we afgereisd naar schoonfamilie M (inderdaad, moeders kant). Gezellig! Kerstaardigheidjes gegeven en gekregen en volgehouden dat we er ook na drie achtereenvolgende jaren géén traditie van maken! Vanochtend werd ik wakker en zag dat het ook in Zeeland (licht) had gesneeuwd. Was meteen vrolijk. Na de brunch zijn we terug naar huis gereden. De boom staat er nog, met lichtjes. Het schaaltje kerstkransjes is nog niet leeg. Maar zelfs de kerstliedjes klinken ineens ‘anders’. Minder ‘kerst-tig’. Nog 363 nachtjes slapen.